Είναι θέμα αρχής

Δεν είναι λίγοι οι ιστότοποι που θεωρούν -ίσως όχι άδικα – ότι το γυμνό πουλάει. Με ένα έτοιμο θέμα,  χωρίς κόπο, εύκολα θα γεμίσουν και τις σελίδες τους και θα έχουν επιπλέον συνεχή δραστηριότητα. Κι εσύ ως αναλώσιμος δημιουργός, θα βλέπεις να χειρίζονται το έργο σου, δεν θα έχεις ούτε καν μια επισήμανση των πνευματικών δικαιωμάτων σου, ή  ένα σύνδεσμο τουλάχιστον στο δικό σου τόπο. Ούτε καν μια αναφορά σε αυτόν. Κι ας σου το έχουν υποσχεθεί. Επιδιώκουν να κατευθύνεις τους φίλους σου στο σπίτι τους, αποκλείοντας το δικό σου που τους τροφοδοτεί. Και καλοφαγάδες και μονοφαγάδες! Η δικαιολογία απλή και αβασάνιστη:  «Είναι στρατηγική της εφημερίδας να μην υπάρχει η πηγή, για να μη φεύγει το κοινό»

Τι λες βρε φίλε; Σοβαρά; Θα πετάξεις και δυο βυζιά παραδίπλα, ένα πτώμα, μία κρος ντρέσσερ και θα τους κρατήσεις εκεί για πάντα; Κλειδωμένους;

Γνωρίζω ότι οι δημοσιογράφοι κακοπληρώνονται. Γνωρίζω ότι χρειαζονται θέματα, αρκετές φορές αντιγραφές, που θα φέρουν κλικ, για να μπορούν να εχουν παρουσία και εργασία. Σέβομαι τον κόπο και την αγωνία τους.  Όταν όμως σου λένε, αφού κάνουν την -μισή- δουλεια τους, «δεν είναι δική μου η εφημερίδα», «έτσι έχουν τα πράγματα», «θες να το κατεβάσω;», ε ναι, να το κατεβάσεις. Σε ευχαριστώ για την προτίμηση και για την τιμή να με συμπεριλάβεις στα ωραία σου τα άρθρα (ενίοτε γραμμένα από μένα), αλλά όταν οι κανόνες ορίζονται εκ των υστέρων απ την μία μόνο πλευρά, τότε μάλον ξεχνιέσαι, με θεωρείς κουτό, δε με προβάλεις, με προσβάλεις και  γι αυτό να το κατεβάσεις.

Η άποψη και στάση των πολυμορφικών ιστότοπων ότι οι καλιτέχνες λόγω ματαιοδοξίας είναι επαίτες των δημοσιεύσεων, είναι κατά την γνώμη μου γενική, απαξιωτική, αγενής και χυδαία.

Όσοι με γνωρίζουν, θα ξέρουν καλά ότι δεν συνηθίζω να ζητάω διαφήμιση και προώθηση της δουλειάς μου, από συστολή ή από απειρία. Είναι κάτι που δεν ξέρω να κάνω. Αλλά όταν μου προταθεί είναι λογικό να διεκδικώ τα αυτονόητα.

Γιατί οι καλοί λογαριασμοί  κάνουν τους καλούς φίλους.

Τέλος, είναι δίκαιο, ο καθένας να επιλέγει απο ποιά αρχίδια θα κρεμαστεί, αν το θελήσει.

Οπότε κατέβασέ το το ρημάδι το άρθρο, μη με "βοηθάς" άλλο. Άσε με εμένα, θα τη βρω την άκρη μου. 

 

(http://www.protothema.gr/city-stories/article/552238/to-andriko-gumno-os-ergo-tehnis/)