δεκατέσσερα|14

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.
–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”
- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

υπογράφουμε το παραπάνω κείμενο ΕΔΩ

- … με αγαπάς;
- … πως το εννοείς;

 
να αισθανθώ τι…αλλιώς …
λιώνεις κομμάτια ζωής…
να μην μπορούν…
να χαθούν οι εικόνες…
να μην αντέχουν να βλέπουν

 αλλιώς να μ απαντούσες  σαν μ έβλεπες ξανά…ευτυχή…με νυχτερινά χρώματα…δικά…
αλλιώς  να μ έψαχνα σε παιδικές ομπρέλες…υδαρής…σε καρφωμένα ημερολόγια…
κι αρκτικά μιλώντας ακόμα…να μ έλιωνες σε έναν  καιρό που αλάζει…

 κλείνω…αρωσταίνω το φως…καθαρίζω τα μέλη…ασπρίζω την μύτη…
και ξαναγράφω από την αρχή τα ίδια πάνω στα ίδια…

ακούω  απελπισία  Παρθένας  απ έξω να βρέξει…μέσα της…
κι ομολογώ
να βρέξει…ξανά και ξανά…
αλλιώς

 να ζήταγα το ίσο αλλιώς…
να γελούσες  τη φορά αλλιώς…
να έφευγα το ψεύδος αλλιώς…
να έχανες το βάθος παιδίου αλλιώς

 αλλιώς να στέγνωναν  ποτάμια και γλώσσες να σπάραζαν  να βρέξει…
ας βρέξει ξανά και ξανά…
τ ομολογώ…
αλλιώς…να αισθανθώ τι…

“…Πέθανε
Αυτήν την λέξη, μόνο αύριο μπορείς να την πεις
Πρέπει να είναι αύριο όταν θα πεις πέθανε
Αύριο
Το αύριο. Και το αύριο. Και το αύριο
Αύριο: Μικρό φοβισμένο βήμα
σέρνεται το ένα πίσω από το άλλο.
Μέρα με την μέρα μέχρι την τελευταία συλλαβή του χρόνου.
Κι εμείς όλα τα χθες. Είμαστε τα χτες όλων αυτών που πέθαναν.
Ζούμε πάντα χτες
Σβήσε Σβήσε
είσαι πολύ λίγο φως
Δεν φτάνεις . Είσαι λίγο.
Τίποτε δεν φωτίζεις. Σβήσε
Μονάχα με σκιές γεμίζεις την ζωή
Λεν χρειάζεσαι. Την ζωή!
Αυτή την μικρή ευκαιρία για έναν άγνωστο άνεργο ηθοποιό.
Που - μέσα σε δέκα λέξεις - μέσα στις δέκα λέξεις
που είναι όλος κι όλος ο ρόλος του
και μόνο για μία παράσταση.
Μέσα σε δέκα ανοησίες στριμώχνει, στοιβάζει όλη του την ψυχή.
κι αυτό ήταν- τελείωσε.
Κι ο ρόλος και η ψυχή
Και μένει η ζωή.  Και την ζωή την ζει ένας γεννημένος ηλίθιος.
Που χτυπιέται και ουρλιάζει από θυμό-
χωρίς να ξέρει με τι . Γιατί θύμωσε…”

Ο. Σαίξπηρ “Μάκβεθ” απόδοση Γ. Χειμωνάς

κενό το: 1. χώρος ή διάστημα: α. που δεν περιέχει τίποτε || (μτφ.) δεν του έδωσαν καμία σημασία.. || (φυσ.), θεωρητική έννοια για το χώρο στον οποίο δεν υπάρχει κανένα ίχνος ύλης, χώρος στον οποίο έχει ελαττωθεί αισθητά η ατμοσφαιρική πίεση. || που έχει αφαιρεθεί ο αέρας. β. που προήλθε από τη διακοπή μιας συνέχειας γ. που δημιουργείται από ελλείψεις, παραλείψεις· χάσμα. 2. (προφ.) θέση εργασίας που δεν έχει συμπληρωθεί: 3. οτιδήποτε αισθανόμαστε ως έλλειψη, ως απώλεια

κενός -ή -ό: 1. που δεν περιέχει τίποτε· άδειος. 2α. για θέση που δεν έχει καταληφθεί· ελεύθερος β. για χρόνο ελεύθερο από μια συγκεκριμένη εργασία ή υποχρέωση. 3. (μτφ.) α. που δεν έχει ή που δεν μπορεί να εκπληρωθεί· ανεκπλήρωτος, μάταιος β. για πρόσωπο που το χαρακτηρίζει η έλλειψη καλλιέργειας και ευαισθησίας. 4. (ως ουσ.) το κενό

πηγή komvos.edu.gr
ενδιαφέρουσα σύνδεση wikipedia. org

.
- … με πας μια βόλτα;
- … που;
- … στη θάλασσα
- … δεν βαριέσαι;
- … βαριέμαι …
- … καλά δεν είμαστε εδώ;
- … καλά …
- … δεν την ανοίγεις να δεις τι παίζει;
- … δεν βαριέσαι;
- … βαριέμαι …
- … είδες τον σκούφο μου;
- … που πας;
- … σούπερ μάρκετ …
.

… οι τελευταίες ταλαιπωρίες επιβάλουν ύπνο …
… η μεγάλη γιορτή της Παρασκευής ξεκινάει … το dar πληροφορούμαι ξεκουράζεται για τις κρύες πρωινές ώρες … κι ετοιμάζεται … όχι για τους θαρραλέους υπαίθριους απεγνωσμένα φυσιολάτρες όχι …για την πλειονότητα των στρουθοκαμήλων που ζητάνε ανθρώπους παριστάνοντας τους σκύλους … περιπλεγμένοι σε ιδιωτικές πορνογραφίες ρουφηγμένων ονείρων … θύματα μόδας Αδαμιαίας … κάτοχοι ρημαγμένης αυτοπεποίθησης … ψεύδη αδύναμα … ετοιμάζεται για τη μεγάλη γιορτή της Παρασκευής …
… κοιμάμαι …
… τα γυμναστήρια κουρασμένα από τις υπερβάσεις της μέρας … οι τροφές χαμηλών λιπαρών πνέουν τα λοίσθια … τα ακριβά αφρόλουτρα λόγω της ημέρας  κεφαλή πρωτοκώλλων … οι θερμοσίφωνες ουρλιάζουν …… οι κρέμες σώματος αφανίζονται … οι νυκτός σεληνιάζονται … η μάσκαρα χαρακώνεται … τα gel κατασπαράσσονται …
… κοιμάμαι …
… τα σπασουάρ παραδόξως σιδερώνονται μετά ατμού για επάρσεις αβίαστες … τα jeans μόλις στεγνά από εντατικής βρασμού πλύσης μικρότερα για καλύτερη εφαρμογή … τα καλοκαιρινά παιδικά φανελάκια μοιρολογούν για την τύχη τους να φτάσουν στα άκρα … οι κάλτσες καινούργιες διώχνουν την λεπτή κλωστή που τις ενώνει και χωρίζονται για πάντα … τα αθλητικά καταπίνουν ψεκασμούς χημικών αποσμητικών … τα επιπλέον αξεσουάρ τρέχουν να κρυφτούν μήπως και γλιτώσουν από το δύσκολο έργο της τελευταίας πολύωρης ως είθισται πινελιάς …
… η μεγάλη γιορτή της Παρασκευής είναι ανελέητη …
… ένα ακόμα τσεκαρισμένα καθαρό σφηνάκι … μία ακόμα τιμή στην Μadonna για να ανέβει η λίμπιντο … μια ακόμα επιπλέον γενναία πρέζα D&G πριν την μεγάλη πορεία … αναγκαίες ιεροτελεστείες … φυγή πριν όλη η διαδικασία ακυρωθεί στο όνομα μίας εναλλακτικής ίσως military αμφίεσης με πολλές φιλόξενες τσέπες για στοργικά consiller κι άλλα τιμαλφή … φυγή πριν οι παρέα μετανιώσει…
…κοιμάμαι ήσυχα ακυρώνοντας ακουσίως το εβδομαδιαίο γεγονός …
… βλέπω σμήνη από leather παράγωγα να έρχονται καταπάνω μου για την παράφορη προδοσία στην μεγάλη γιορτή της Παρασκευής … για να γλιτώσω υπόσχομαι να συνδράμω στην αγωνία αζευγάρωτου τουλάχιστον πρωινού … πλησιάζουν Χριστούγεννα … μάχομαι μέσα από ύπνο άστατο … φωνάζω … διαμαρτύρομαι για φιλιά νικημένα από πρώιμες πεολειχίες … δημιουργώ έχθρες καινούργιες … στριμωγμένες ορδές με αγκαλιάζουν με δύναμη … μου επιβάλουν χαρά … ανοίγουν το στόμα μου να χωθούν …
… ξυπνάω φτύνοντας τον κόμπο … αναρωτιέμαι αν η μεγάλη γιορτή της Παρασκευής πέρασε … αν η επόμενη γιορτινή νύχτα θα μου επιβληθεί … αναρωτιέμαι αν κοιμάμαι ακόμα …

… βλέποντας όμορφες ταινίες … τρώγοντας σουπίτσες με φίλους αγαπημένους … λαμβάνοντας παρηγοριά από λέξεις και συνδέσμους που μετακομίζουν εντός σου … περνώντας ώρες με ρόλο γυμνό που σε κάνει κύκλους … μιλώντας ξανά με σκιά που αρνείσαι να αποχωριστείς όντας κομμάτι σου … βρίσκοντας χαρά για καινούργιους λαλίστατους επισκέπτες … τότε έχεις ελπίδα να δείς ότι πολλά μπορεί και να συμβούν και ορισμένες φορές γαλήνια να ζηλέψεις …

… μεσημέρι

.

.

σε αίθουσα σκοτεινή

.

.

που παγώνει …

.

.

… ε όχι δεν τρελάθηκα … με γεια σου με χαρά σου … να τον χαίρεσαι … μα γιατί αγάπη μου να κοπώ … χαζή είμαι σαν όλες εσάς που ξαφνικά ανακαλύψατε το απόλυτο αρσενικό; … σιγά τον άντρα … ναι σε όλη μου την ζωή περίμενα τον άντρα εγκληματία με τα ατσάλινα αρχίδια και την καρδιά μικρού παιδιού για να ζήσω τον απόλυτο έρωτα … ε όχι … καταρχήν δεν μου αρέσουν οι ξανθοί και μάλιστα με γαλάζια μάτια και το ξέρεις … μπρρρρ … ε ok τα συγκεκριμένα ήταν sexy αλλά αρκεί? … ok και ο κώλος του γλυπτό … τόσο γλυπτό που τον είδαμε περισσότερο από την φάτσα του … ναι καλά λέγε εσύ … μα τι λες τώρα; … άντρας χωρίς χείλια; … γίνεται; … Μα πως φιλάει αυτός ο άνθρωπος; … βρε άσε τα «υπέροχα» και πες μου είναι δυνατόν αυτός να φιλάει; … πως αγάπη μου; … Με τι; … μα συγκρίνεται με τον Sean … μα τι λες τώρα; Ότι θες λες; … δεν το πιστεύω … τι να κάνεις αγάπη μου μια νύχτα μαζί του; … με σένα θα κάτσει να ασχοληθεί; … το πολύ πολύ να σου παραγγείλει σαμπάνια και χαβιάρι και να πάει για κάτι δουλίτσες … ναι σιγά τον Βritish … και οι Βritish σκάνε που και που κανένα χαμογελάκι κι ας φοράνε μασέλα … ε όχι και δεν είχε ψεύτικα που από μόνος του συντηρεί την corega … ναι πες μου ότι λέω και κακίες … που μας τον παρουσιάζουν και σαν τον καλύτερο ως τώρα!!! … λες και δεν υπήρξε ποτέ ο Sean … ναι μωρό μου ο Sean γαμούσε με τα μάτια δεν χρειαζόταν να τα πετάξει όλα πια … γιατί σε χαλάει η τριχάρα; … κι αυτός ήταν ωραίος δηλαδή που ήταν αποτριχωμένος όλος; … βρε άντρας χωρίς τρίχες; … και καλά στο στήθος άστο … στα μπούτια; … αυτόν τον είχα ικανό να έχει αποτριχώσει και τον πούτσο του … τι με κάνεις και βάζω στο στόμα μου … ε μα τι να πω πια … ε όχι δεν είδα καλά μπορεί και να είχε μερικές … να το κάνω τι το γυμνασμένο το κορμί όταν είναι τόσο κοντός ο άντρας μωρό μου; … σιγά μην είναι 1.88 … μη τρελαθούμε κιόλας … ναι; … που το είδες γραμμένο; … κι όλες αυτές που παίζανε δίπλα του γιατί ήταν ίδιο ύψος; … και στις παραλίες τακούνια φορούσαν; .. α δεν το πρόσεξες … άσε με ήσυχη μη με ζαλίζεις … ναι ναι ήταν ανθρώπινος γιατί τον πέρασε ο άλλος για παρκαδόρο και γιατί δεν τον ένοιαξε πως θα πιει το ποτό του … μα ακούς αυτά που λες;… όχι εγώ …. κι αφού ήταν ρεαλιστικός βρε καλό μου πως μπορούσε και πηδούσε μετά από τέτοια βασανιστήρια μη το ανοίξω πάλι το στόμα μου; … σε παρακαλώ δεν θα ξεχάσω κι αυτά που με τόσο κόπο έμαθα hellooooo … πω πω εσύ δεν αντιμετωπίζεσαι με τίποτε … μα τόσο πολύ σε έχουν πείσει ότι είναι η τρομερή αποκάλυψη που έχεις χάσει το μυαλό σου πια … μην φωνάζεις δεν είπα ότι είσαι χαζή … ποιοι; … όλοι αυτοί οι gay φίλοι σου κι οι φίλες τους … ε και λίγο gay symbol δεν μπορείς να το αρνηθείς ότι είναι … μπορεί να μην φορούσε μποξεράκι Calvin Klein πράγμα το οποίο δεν πρόσεξα γιατί είχα στραμμένη αλλού την προσοχή μου ματαίως … αλλά αν μπορούσα να τον μυρίσω και διαπίστωνα ότι φορούσε και Dolce & Gabbana θα είχα ανησυχήσει ….γιατί απ ότι είδες και στις μεγαλύτερες ταλαιπωρίες το gel στο μαλλί gel όπως κι δικός σου… Ότι του μοιάζει του μοιάζει δεν λέω …αν αυτό σε καθησυχάζει να στο πω … αυτός πως αισθάνεται δεν ξέρω … ναι;… ναι ; … σε έχασα … ναι; …

$$$$$’$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
___$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
__$$$$$$$$$$ ©°)`$$,$$$$$$,$’©°)$$$
_$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$.$$$$$$
_$$$$$$$$$$_$$$$$$$$$$$$$$$$$.$$$.$
_$$$$$$$$$_$$$$$’$$$$$$$$.$$$.$$$$$$,,—”
$_$$$$$$$$_$$$$$$$’$$$$$.$$$$$,$$$$$$——,,
$_$$$$$$$$_$$$$$$$$$$$$$$___$$$$$$$“–,,
$$_$$$$$$$$$_$$$$$$$$$$$$$_$$$$$$
$$_$$$$$$$$$$$$$___|__/’ V,/,/,/_ /$
$ $$$$_$$$$$$$$$____|_/______| /$
$$$$$$$$$$$$$_______|/_____$ |/
$$$$$$$$$_$$$______,____$$
$$$$$$$$$$_$$$______,____$$
$$$$$$$$$$$$_$$__/ | __,___/ |
$$$$$$$$$$$___$$ /_|,^^^^, /$
$$$$$$$$$______$$$$$$$$$$$

____________________________________________________________________
…και πάνω που πήγα να φιλοτιμηθώ να γράψω … η word press με κούλανε … μα είναι δυνατόν να μεταφράζει την σημερινή ημέρα ως Σαββάτο; … ok ο thesaurus μπορεί να λέει τα δικά του … ότι είναι σωστό και τέτοια … εμένα όμως με χαλάει … δεν γράφω ως διαμαρτυρία … έτσι … τσαμπουκά αυτή; … τσαμπουκά κι εγώ …